جائی در پشت ذهنت به خاطر بسپار ،

 که اثر انگشت خداوند بر همه چیز هست ...

 ویران می کنی،  آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی،

 آنگاه که حتی گوش هایت را  می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،

 آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری؛ می خواهم بدانم،

 دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی .....!!!

تو یکتا و تو بی همتا

ولیکن من نه یکتا و نه بی همتا

فقط تنهای تنهایم...

این روزها هر نوع دعوتی رو با کمال میل قبول میکنم. شدم عین عقده ایها هر چی که دلم بخواهد سریع میرم دنبالش و میگیرم و هی میگم که شاید تا ۸-۹ ماه گیرم نیاد.

چند روز پیش که بیمارستان بودم (رفته بودم چکاپ) فرشته زنگ زد و دعوتم کرد که برم خونش وقتی گفتم سرم شلوغه و  دنبال کارهام هستم گفت: پس میخواهی بگی که وقت نداری و نیای؟

اما من خندان گفتم : نه عزیزم حتما میام وای بعد ۱ سال رفتم خونشون و کلی خوش گذشت فرشته که هر شب سر ساعت ۱۲ زنگ شلمانش زده میشد اونشب تا ساعت ۲ بعد نیمه شب بیدار موند و کلی ...

خلاصه که هر کسی مهمونی داره و ...من پایه ام میتونه رو من حساب کنه

این روزها اینقدر سرم شلوغه که همش وقت کم میارم طوری که شبها همش کابوس کارهایی که باید بکنم و عقب افتاده رو میبینم.

مثلا دیشب اینقدر خسته بودم که اصلا نفهمیدم چطور خوابم برد. صبح که بیدار شدم و داشتم مدارکم رو جمع و جور میکردم که برم واسه انگشت نگاری همش دنبال گواهی سلامت پزشکی میگشتم کلی اینور و اونور کردم اما نبود خودم هم باورم نمیشد داشتم دنبال چیزی میگشتم که تو خواب گرفته بودم . دیگه خواب و بیداریم اینقدر تو هم ادغام شده که نمیدونم چه کاری رو تو بیداری کردم و ...

بدتر از همه حواسپرتی بیش از حدمه. دیروز که رفتم واسه انشگت نگاری تازه فهمیدم که شناسنامه ندارم یعنی خونمونه. کلی واسه آقاهه روضه خوندم که راضی شه با وجود گواهینامه و گذرنامه کارم رو انجام بده اونوقت امروز که رفتم گذرنامه هم نبرده بودم خلاصه با کلی مکافات برگشتم خوابگاه که چشمتون روز بد نبینه پاسم تو خوابگاه هم نبود کلی دنبالش گشتم اخر یادم اومد که تو اسکنر ازمایشگاه دکتر جلالی جا گذاشتم. زنگ زدم یکی از بچه هاشون اومد تا پاس رو ببرم . جالبش زمانی بود که میخواستن اثر انگشتم رو بگیرن گفت دستت رو بذار گفتم چطوری؟ آقاه با تعجب گفت : بار اولته؟

نگاهش کردم و گفتم بله. اما رو زبونم بود که بگم نه از آخرین باری که زندان بودم خیلی گذشته یادم رفته.

خلاصه که بد جوری حس جانی بودن بهم دست داده بود. دلم واسه زندانیها  سوخت

امروز با شنیدن بیماری خواهرم بد جوری یکه خوردم یهو احساس کردم که تموم دنیا رو سرم خراب شد.

اصلا خودم نمیدونم چم شد. بچه ها صحبت میکردن سعی کردم مثل همیشه خودم رو بزنم به بیخیالی و لبخند بزنم اما واقعا سخته - گاهی حتی اشک هم از ادم دریغ میشه. احساس میکردم که شوری اشک چشمهام رو میسوزونه اما خدا رو شکر خبری از اشک نبود.

اومدم خوابگاه و یه راست رفتم تو رختخواب اینقدر حالم بد بود  و احساس ضعف میکردم که سریع خوابم برد اما فقط کابوس میدیدم.با سر درد از خواب بیدار شدم.

با خودم گفتم از دست ما که کاری بر نمیاد اما خدا که بزرگه اون که میتونه. پس خدایا خودت کمک کن- درد میدی خودت هم درمونش رو بده-

نیم ساعت پیش محمد زنگ زد و خواست که نتیجه کنکورش رو چک کنم. وای کلی ذوق مرگ شدم امروز هم با تغییر همراه بود محمد عزیز من قبول شده -احساس میکنم که حالم خیلی بهتره-

خدایا شکرت

راضیم به رضای تو

باور نکردنی بود، خیلی مردمش مودب و ساده هستن و بهترین خصلتشون اینکه تو مترو زمانی که اوج شلوغی بود میتونستی با خیال راحت سوار بشی بدون اینکه کسی تنش بهت بخوره من که مبهوت طرز ایستادن و نشستنشون واینکه چقدر به افراد مسن احترام میگذاشتن و واسه بچه ها و خانم های باردار سریع از جاشون پا میشدن، بودن.

کاش مردهای ایرونی برن اونجا و کمی این اخلاق رو یاد بگیرن. اینجا سوار مترو که بشی اگه طرف یه متر هم باهات فاصله داشته باشه نمیدونم چه مرضی دارن که حتما باید یه طعنه هم که شده بهت بزنن!!!!!!!!!

بماند که ایرونی خوب هم داریم از جمله چند تا آقای ملوان که واقعا خدا خیرشون بده و همیشه تنشون سالم باشه که تو فرودگاه پکن کلی به ما کمک کردن و اضافه بار ما رو با بار خودشون رد کردن.

کلی اتفاقات جالب پیش اومد و کلی با ادمهای جور وا جور اشنا شدیم. جالبترین اینکه تو فروشگاه هاش فروشنده ها کلی کلمه فارسی بلد بودن و تا چشمهای بادمیشون میدیدت سریع سلام میکردن و هی میگفتن : قشنگه ارزونه ، چند میخوای؟ و طوری سرت کلاه میذاشتن و جنسهای بنجلشون رو قالبت میکردن با قیمت بالا که اصلا متوجه نمیشدی!!!!!

از جاهای دیدنیش که رفتیم: شهر ممنوعه، معبد بهشت، دیوار چین، نمایش آکروباتیک که واقعا محشر بود و کلی پارک و جاهای دیدنی دیگه.

خوشبختانه تو پکن تقریبا تو هر خیابونش یه رستورانKFC  وMcDonald  بود که می‌شد اونجا یه ساندویج خورد و از گر سنگی نجات پیدا کرد.

مهمترین خصلت چین اینه که مردمش همگی چشمهای تنگ و کوچیک دارن و خوب از ابرو هم طفلکی ها خیری ندیدن. این بود که از نظر مردم اونها ما کلی خوشگل به نظر میومدیم و هی بهمون میگفتن: خوشگله و قشنگه و از این حرفها خلاصه که هر چی پارسال کم محلی چکیها ما رو عقده ای کرده بود اینجا کلی رو بورس بودیم و .....

امروز تولدم بود و جالبتر از همه برام اولین اس ام اس تبریک بود که از طرف بانک پاسارگاد اومد .راستش اینقدر این روزها سرم گرم بود که اصلا یادم رفته بود و با دیدن این پیام کلی خوشحال شدم.

فردا شب ساعت ۲۳:۴۵ پروازموم به چین هست. من و فاطمه و الهام.

مادرم طبق معمول نگرانه و مدام میگفت کاش یه پسر باهاتون بود و پارسال خوب بود که اون پسره هم (منظورش آقای زارع) باهاتون بود بلاخره مرد بودنش خوبه!!!!!!!!!!!!

امروز هم بابا مهدوی بهم خبر داد که محمد زین آقاجی هم داره میاد چین من هم خوشحال سریع به مادر زنگ زدم و گفتم که دیگه خیالت راحت یه مرد هم همراهمون هست

تو این اوضاع با شیوع آنفلوانزای خوکی امیدوارم که سفرمون به خیر بگذره .

اول به سراغ يهودي‌ها رفتند

من يهودي نبودم، اعتراضي نکردم .

پس از آن به لهستاني‌ها حمله بردند

من لهستاني نبودم و اعتراضي نکردم .

آن‌گاه به ليبرال‌ها فشار آوردند

من ليبرال نبودم، اعتراض نکردم

سپس نوبت به کمونيست‌ها رسيد

کمونيست نبودم، بنابراين اعتراضي نکردم .

سرانجام به سراغ من آمدند

هر چه فرياد زدم کسي نمانده بود که اعتراضي کند.